De Tentoonstelling

Oba-droomflyerA3_Pagina_2

 

We schrijven 16 augustus 1864 – Prins Hendrik opent het Paleis voor Volksvlijt aan het Frederiksplein in Amsterdam, een op het Londense Crystal Palace geïnspireerd gebouw, opgetrokken uit glas en gietijzer.
Het was een initiatief van arts/ondernemer Samuel Sarphati, de ‘schepper van het nieuwe Amsterdam’ zoals op zijn borstbeeld in het naar hem vernoemde park staat vermeld.
Het Paleis – ‘een tempel voor vernuft en geestontwikkeling’ – markeerde het begin van een tijdperk dat later bekend werd als de Tweede Gouden Eeuw van Amsterdam, een periode van culturele en economische bloei waaraan met de economische crisis van 1929 abrupt een einde kwam. Kort voor de mondiale beurskrach was het Paleis in vlammen opgegaan.
De metropool Amsterdam staat aan de vooravond van een nieuwe Gouden Eeuw, de derde. Met vier vitale, internationale hubs – Schiphol, de haven, de binnenstad en AMS-ix, de interknoop in de Watergraafsmeer –, talloze vooraanstaande musea, een overstelpend aantal toeristen, een florerende Zuidas en honderden innovatieve startups, heeft de stad een sterke uitgangspositie in de zich in rap tempo globaliserende wereld.
Wat ontbrak is een Paleis voor Volksvlijt waar burgers, bestuurders en ondernemers met elkaar het gesprek aangaan over de toekomst van de stad.
In die lacune voorziet Volksvlijt2056. Twaalf ontwerpers gunnen u hun blik op de stad van morgen aan de hand van verschillende thema’s, variërend van voedsel tot logistiek en van toerisme tot gezondheid. Niet de vraag: ‘Wat voor stad krijgen we?’, staat centraal. maar juist: ‘Wat voor stad willen we?’ En wat is daarvoor nodig?’
De agenda van de toekomst wordt vandaag geschreven, samen met u. Want die mooie, duurzame, innovatieve en inclusieve stad van morgen is vooral een stad van betrokken en actieve burgers. Volksvlijt2056 reikt ideeën aan, inspireert, verbindt en stelt vragen. Het is aan u om in deze opwindende, spannende de metropool Amsterdam de Derde Gouden Eeuw in te loodsen. Sarphati ging u voor, hij droomde de nieuwe stad. Laat hem uw voorbeeld zijn.

Wereldbibliotheek Amsterdam
Logistiek verbindt Amsterdam met de wereld. En omgekeerd. Schiphol, de haven, de ringweg, de metro en straks drones en onbemande busjes – allemaal logistiek. Zo ook de OBA, het is het knooppunt waar mensen en boeken elkaar ontmoeten, een culturele hub van en voor Amsterdammers van alle gezindten en nationaliteiten. De culturele huiskamer van een inclusieve stad. Dat is het idee achter de Wereldbibliotheek van de OBA en Michiel van Iersel en Rafe Copeland van Non-fiction, een bureau voor culturele innovatie.
De Wereldbibliotheek streeft ernaar om gedurende de looptijd van de tentoonstelling kinderboeken uit zoveel mogelijk landen te verzamelen, te beginnen met 54 kinderboeken uit die landen met meer dan 1000 inwoners in Amsterdam. En dan door naar de 180. Niet door ze te bestellen bij Amazon, die trouwens maar boeken in 82 talen heeft, maar door zoveel mogelijk mensen te vragen boeken mee te nemen uit zoveel mogelijk landen. Bibliothecaresse mejuffrouw Rosa Overbeek neemt de boeken in ontvangst en zorgt voor de registratie. Op een wereldkaart kan worden gevolgd waar de boeken zich op dat moment bevinden. En ze worden na aankomst in de OBA ook nog voorgelezen. Kijk ook op www.wereldbibiliotheek.amsterdam.

Het Oneindige Verhaal
Van krant tot Blendle, van leesbril naar Google Glass en van poëziebundel tot Twitter – wat er in de media ook is veranderd of nog gaat veranderen, de kern blijft onveranderd: het vertellen van een verhaal, het overbrengen van een beleving. Met dit verschil dat die boodschap of verhaal zich steeds specifieker richt op een bepaalde doelgroep. Anders gezegd, de content wordt toegesneden op de consument. Daar staat iets tegenover. In ruil voor deze content eist de media, een breed en ongrijpbaar begrip, inzage in ons bestaan. Wie specifieke content wil, zal zich moeten blootgeven. Stedenbouwkundige Herman Zonderland gaat in de OBA een sociaal experiment aan, die de spanning laat ervaren tussen privacy en de aantrekkingskracht van de beleving. Iedereen ziet jou, jij ziet niemand. Kun je buitenstaander blijven in deze oneindige wereld?

Wunderkamer Meerdijk
Vlak achter de duinen, net voorbij de haven ligt het Hollandste dorp van Nederland: Oud-Velsen, ook wel bekend als het GTST-dorp Meerdijk. Een droomlandschap van staal, vissen, rook, zand, soapies en zee. Voor Volksvlijt2056 verzamelden Ronald Boer en Maurice Bogaert objecten uit dit Utopia en bracht ze samen in Wunderkammer Meerdijk, een geëxplodeerde museumzaal vol mooie, bijzondere objecten, ogenschijnlijk zonder enige logica en ordening. De Wunderkammer laat dromen, vertelt verhalen en prikkelt de fantasie en de nieuwsgierigheid. Alles is waar en iets minder waar in deze biotoop. Maar alles is evenveel van waarde, de mensen en de vissen, het staal en de planten, het zand en de lucht. Jules Verne schoot mensen naar de maan ruim honderd jaar voordat Neil Armstrong als eerste mens voet op deze planeet zette. Armstrong werd gelanceerd vanaf ongeveer dezelfde plek waar Verne zijn kanon had gesitueerd. Toeval?

Vloeibare Stad
Mensen maken de stad. Hoe en waar ze werken, spelen, sporten, wonen, uitgaan en luieren bepalen de dynamiek en de ontwikkeling van de stad. Die functies lopen meer en meer door elkaar – werken doe je in een café, sporten op het werk, de extra slaapkamer wordt een airbnb. De stad van de toekomst is vloeibaar, bewoond door mensen voor wie vrije tijd, eigen-tijd – de norm is.
Wat betekent dat voor de ruimtelijke ontwikkeling van de stad? Landschapsarchitect Bruno Doedens en architectuur-historicus Marieke Berkers pleiten in vijf korte filmpjes voor een zachte, vriendelijke stad, een stad waar functies zijn gemengd en die ruimte biedt aan sociale interactie, schoonheid en traagheid. In die stad is tijdelijkheid de norm, verandering een constante. Dat vraagt om een andere organisatie van de stad, één die minder is gericht op de indeling van de fysieke ruimte, maar vooral op het organiseren, programmeren en faciliteren van de belangrijkste kapitaal van de stad – de sociale energie. De nieuwe stad is een speelse stad van ‘eigen-tijdse’ mensen.

Commons Game
Een terugtrekkende overheid, meer nadruk op de zelfredzaamheid van burgers, groeiende ongelijkheid, stijgende huren, soberder zorg, de noodzaak tot verduurzaming. Wat betekenen deze trends voor de toekomst van het Java-eiland, een prototype van een gemeenschap met zo’n 3200 inwoners op één van de vijf oude havenpieren in Amsterdam? Hoe kun je een prettige, veilige en duurzame woon- en werkomgeving waarborgen voor iedereen – rijk of arm, huurder of huiseigenaar, oud of jong?
Samen met kunstenaars, wetenschappers, inwoners, ontwerpers en bestuurders onderzocht transformatie-designer Soheila Najand de mogelijkheden voor een in sociaal en ecologisch opzicht toekomstbestendig Java-eiland. Common Sensing noemde zij het projectplan voor de transformatie van Java-eiland. Het is een actieonderzoek naar de circulaire stad van de toekomst. Een proeftuin voor lokale innovatie, nieuwe economie en commons.
Common Sensing staat voor de transformatie van Java-eiland in een zelfsturende mini-samenleving, gebaseerd op de kernwaarden van commons, waaronder betaalbare woningen, gemeenschappelijke energieproductie, hoogwaardige technologische faciliteiten voor zorg, water en groen en betrokken, actieve burgers die dankzij een basisinkomen tijd en ruimte hebben om zich actief voor hun leefomgeving en voor elkaar in te zetten. Walden aan het IJ.

MODEL.ME Floriade
De stad van de toekomst is een stad waarin de technologische infrastructuur even belangrijk is als de fysieke. Eén van de grootste uitdagingen is hoe deze ITC-infrastructuur kan worden ingezet voor een betere samenwerking tussen burgers, overheid en andere partijen. Kan een slimme, interactieve 3d tool burgers helpen de toekomst van hun stad vorm te geven?
Met digitale legostenen bouwen jongeren op het terrein van de Floriade 2022 in Almere met elkaar aan hun ideale leefomgeving. Hoe ziet een gezamenlijk, digitaal ontworpen stad eruit? Hoe gaan mensen dan met elkaar en met de stad om? Is een gedeelde, data gedreven, open source wereld een slimmere wereld? En wat betekent het voor de rol van de architect en stedenbouwer als iedereen de architect en stedenbouwer is van zijn eigen leefomgeving? Het zijn deze vragen die architect Burton Hamfelt in Volksvlijt2056 aan de orde stelt in zijn project ‘ModelMe, Floriade’, de ‘digitale dubbel’ van de Floriade 2022.
Op Volksvlijt2056 is een korte film te zien als aanloop voor een competitie om het beste digitale lego-design voor een kavel op het Floriade-terrein. Voor meer informatie op Facebook.

Forever Young
De druk op de Amsterdamse binnenstad, de ziel van de stad, wordt opgevoerd. Hoe voorkomen we dat het een museum wordt? Dat het verstrikt raakt in haar eigen, roerloze Unesco-erfgoedweb? Met andere woorden – hoe kan het Amsterdam van morgen een stad blijven voor jong en oud, yup en gezin, arm en rijk – een stad voor iedereen en van iedereen? Geen pretpark, maar een stad die schuurt, woelt en verrast. Waar wordt gewoond en gewerkt, waar mensen elkaar ontmoeten en inspireren. Onder leiding van architect Jarrik Ouburg onderzochten studenten van de Academie van Bouwkunst de ruimtelijke mogelijkheden voor een vitaal, inclusief en toekomstbestendig centrum van de Metropool Amsterdam. Ze braken in, voegden extra lagen toe, bebouwden onbebouwde ruimten en vonden nieuwe bestemmingen voor gebouwen en structuren. Dat alles onder het motto: ‘Als we willen dat alles blijft zoals het was, moet alles veranderen.’ ( ‘De Tijgerkat’, Giuseppe Tomasi di Lampedusa)

Open Food Lab
De voedselindustrie is transparant, noch duurzaam. We weten niet hoe ons voedsel wordt gemaakt, waar het vandaan komt, wat we precies eten en of het gezond is – we weten weinig tot niets. En omdat we zo weinig weten is het lastig om afgewogen keuzes te maken. De hoogste tijd dus voor een voedselrevolutie. Eén die de consumenten en producenten zeggenschap geven over ons voedsel. Zij en niet langer de supermarkten vormen de spil in ons nieuwe voedselsysteem.
De maquette is laboratorium en kennisplatform ineen. Verhalen, ideeën en kennis worden gedeeld, verantwoorde voedselconcepten worden in samenspraak met consumenten, producenten, verwerkers, wetenschappers en bestuurders ontwikkeld.
Het Open Food Lab wijst de weg naar een evenwichtig, duurzaam en transparant voedselsysteem. Maar dat lukt alleen met uw steun. Sluit u aan bij het Open Food Lab. Hoe meer mensen dat doen, hoe krachtiger onze stem.

Health Capital
Wat kan een stad bijdragen aan ziektepreventie, al tijdenlang hét issue in de medische wetenschap? Wereldwijd buigen steden zich nu voorzichtig het hoofd over deze vraag, ieder op zijn eigen manier – digitaal, analoog, gericht op groen of op actieve mobiliteit. De reeks aan ideeën en ingrepen is echter nogal gefragmenteerd, want geïnitieerd vanuit diverse instituten en kennisgebieden
De installatie van de architecten Janna Bystrykh en Sanne van den Breemer inventariseert acht projecten die een sleutelrol spelen in de huidige ontwerpen voor leefomgeving en gezondheid. Het is een collage van verhalen, projecten, ontwerp-culturen en nieuwe inzichten. Een onderzoek naar het op nieuwe wijze ontwerpen, op basis van een breed scala aan kennis.
Hoe kan een stoep, in een afgewogen balans met bomen en daken, het stadsklimaat verbeteren en daarnaast ruimte bieden aan een veelheid aan ondergrondse en bovengrondse infrastructuur, aan een actieve, veilige en efficiënte mobiliteit en ook nog aan sociaal, recreatief en sociaal leven?

Circulaire Haven
De Amsterdamse haven, een groot werkgever en een belangrijke inkomstenbron voor de stad, zit op dood spoor. Als grootste benzinehaven ter wereld en tweede kolenhaven van Europa drijft zij op grondstoffen die straks uitgeput zijn en/of vanwege het vervuilende karakter in de ban worden gedaan.
Een radicale omslag is nodig wil de haven een toekomst hebben in de duurzame economie van morgen.
Volksvlijt2056 presenteert een schoon, duurzaam en toekomstbestendig alternatief – de circulaire haven. Een haven waar schone producten worden gemaakt die aan het einde van hun levenscyclus dienen als grondstof voor weer nieuwe producten. Eén duurzaam bedrijf lost niks, een cirkel van duurzame, met elkaar samenwerkende, bedrijven geeft de haven een nieuwe economie en een nieuwe toekomst. Eén waarop Amsterdam trots op kan zijn.

Fisheye
Als de voorspelling klopt dat we in 2050 met 9,6 miljard mensen zijn, zullen we de wereld opnieuw moeten uitvinden. Zonnepanelen, elektrische auto’s, windmolens – ze volstaan niet. De enige, echte oplossing is een radicaal andere manier van denken over onze relaties tot elkaar, tot de natuurlijke hulpbronnen en tot andere levende mechanismen. Een nieuwe, uitgebalanceerde manier van leven en denken die recht doet aan al het leven op aarde, tot aan het kleinste micro-organisme aan toe.
Hoe denkt u dat de paling zich voelt als hij of zij na een reis van drie jaar over de wereldzeeën voor een gesloten Afsluitdijk ligt?
Architect Lada Hrsak verkent met Fisheye de mogelijkheden voor een nieuwe op gelijkheid en gelijkwaardigheid gebaseerde samenleving, kijkend vanuit verschillende schaalniveaus en vanuit verschillende disciplines (kunst, (natuur-)wetenschap, economie) naar een essentiële bron van leven – water, of specifieker het Markermeer. Wat is nodig om dit doodse water te transformeren in een rijke, gelaagde biotoop, waarin alle vormen van leven worden gerespecteerd en gewaardeerd? De paling als redder van het Markermeer en daarmee van de wereld.

Operatie Bypass
Operatie Bypass heet de ingreep van de architecten Donna van Milligen Bielke en Steven Broekhof die de Amsterdamse binnenstad bestand maakt voor de toekomstige verdubbeling van he toerisme. Niet door een hotelstop, niet door het toerisme te spreiden over Amsterdam Beach (Zandvoort) of Amsterdam Castle (Muiden). Ook niet door een muur om de binnenstad op te trekken of luid te klagen over de Disneyfisering van de binnenstad. Die bieden niet de oplossing voor het probleem. De meeste bezoekers doen maximaal drie dagen de stad aan en werken in die korte tijdspanne dezelfde bucktetlist af – Het Rijksmuseum, het Anne Frankhuis, de Dam, het Red Light District en het Van Goghmuseum. Allen gelegen in de historische binnenstad.
Operatie Bypass gaat niet uit van spreiding, maar juist van intensivering, in combinatie met een betere doorstroming van de binnenstad door de aanleg van nieuwe straten en hovenstructuren, gevormd door nieuwe, middelhoge gebouwen die voorzien in de broodnodige extra ruimte voor bewoners om zo het evenwicht tussen bezoeker en bewoner te herstellen.
Het plan van de architecten lijkt radicaal, maar in wezen borduren zij voort op de stadsinbreidingen en doorbraken van hun voorgangers.
Een slimme stad vertelt het verhaal van gisteren en faciliteert het verhaal van morgen.

One thought on “De Tentoonstelling

  1. Pingback: Algen uit het Markermeer op tentoonstelling Volksvlijt 2056 – Ecologisch onderzoek Markermeer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *